Najstarija pisana beleška o proslavi Nove godine stara je više od 4000 godina i potiče iz Mesopotamije. Reč je o svečanosti Akitu koja je ogranizovana u vreme prolećne ravnodnevice, njom se obeležavao početak novog poljoprivrednog ciklusa.

153. godine p.n.e. Nova godina je prvi put u Rimu proslavljena 1. januara. Tog dana je počeo mandat novoizabranim konzulima. To tada je Nova godina proslavljana u martu, što se još dugo zadržalo među građanstvom. Reformom kalendara 46.godine p.n.e. (julijanski kalendar) 1.januar i zvanično postaje prvi dan nove godine.

Najbliža država Međunarodnoj datumskoj granici (zamišljena linija u Tihom okeanu koja određuje gde se jedan dan završava i počinje drugi) sa zapadne strane jesu Kiribati, ostrvska država u Pacifiku. Njeni stanovnici prvi ulaze u novu godinu i to 31.12. u 10:00 po srednjoevropskom vremenu.

Stanovnici Američke Samoe, Pacifičkog ostrva koje je u sklopu SAD, poslednji ulaze u novu godinu. Ovo ostrvo je najbliže Međunarodnoj datumskoj granici sa istočne strane. Kod njih nova godina stiže kada je kod nas 11:00 1.januara.

Jevrejska nova godina, Roš Hašana, praznuje se u septembru ili oktobru. U doslovnom prevodu Roš Hašana znači glava godine. Za ovaj praznik vezuju se mnoga verovanja i prati ga veliki broj običaja.

Nova godina prema iranskom kalendaru ili Noruz obeležava se na prolećnu ravnodnevicu. Noruz je tradicionalna svetkovina koja se praznuje više od 3000 godina, njom se proslavlja dolazak proleća i novi početak.

Gregorijanski kalendar u Srbiji, tačnije u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenac, uveden je 23. januara 1919. (tj. tada je 10. januar po julijanskom kalendaru postao 23. januar). Crkva je zadržala julijanski kalendar i dalje za verske praznike.

Španci u novogodišnjoj noći tradicionalno jedu po 12 zrna grožđa kako bi imali sreće svih 12 meseci dolazeće godine.

U nekim kulturama, posebno Srednje i Južne Amerike, veruju se da nošenje žutog veša u novogodišnjoj noći donosi bogatstvo, napredak i obezbeđuje dobro energiju na početku nove godine.

U nekim državama pomenutog područja postoji običaj da ljudi šetaju ili trče sa praznim koferima po kvartovima kako bi prizvali putovanja i avanture u novoj godini.

U Japanu gregorijanski kalendar je uveden 1873.godine. Nova godina se proslavlja 1.janura sa mnogo tradicije i uz poneki novitet. Jedan od rituala je detaljno čišćenje kuće 31.12. kako bi se očistio dom od negativne energije i spremio da u njega uđe pozitivna energija i prosperitet.

U budističkim hramovima u Japanu u novogodišnjoj noći zvona zvone 108 puta. Smatra se da čovek ima 108 grehova ili nesavršenosti i da zvuk zvona čisti te grehe iz odlazeće godine, kako bi u narednu ušli čisti.

Kinezi proslavljaju Novu godinu po svom lunarnom kalendaru. Praznik nije fiksan i smešten je između 21. januara i 20. februara po gregorijanskom kalendaru. Jedan običaj je sklanjanje pred doček i prvog dana nove godine svih noževa u kući. Veruju da noževi mogu da preseku sreću koja dolazi početkom nove godine i tako stvore nesreću i probleme za porodicu.

U gradskim sredinama u ponoć služene su krofne. Ponekad je u jednu stavljan novčić, koji je nalazaču osiguravao sreću i blagostanje u dolazećoj godini.

Crkvena nova godina u pravoslavlju počinje 1.septembra po julijanskom kalendaru (14.sep. po gregorijanskom). Navedeni datum predstavlja početak novog liturgijskog ciklusa. Ovog datuma je obeležavana Nova godina i u Vizantijskom carstvu, i bila je za vezana carigradske liturgijske obrede i poljoprivrednu godinu.